Çocuk Kalsam

Bir zamanlar binamızın önüne yeni bina yapılmadan önce oralarda koşturup maç yapan, ortada sıçan oynayan, istop diye bağırmaktan sesi kısılan, sırf oyunun dışında kalmamak için lastiğini evden getiren çocuklardık biz. Acıktığımızı bile farkında olmadan alnımızdan akan terlere aldırış etmeden, düşen arkadaşımız ağlamasın diye onu güldürmeye çalışan güzel çocuklardık biz.. Maç sonrası molasında İşte tam da o anda gelen salçalı ekmeğin tadını hiçbir restoranda bulamazsınız iddia ediyorum, bulamazsınız.. Ne güzel günlermiş keşke geri dönebilsek. Annelerimiz akşam ezanı okunmadan ekmek aldırır ve babanız yoldaymış çabuk banyoya diye zorla eve sokarlardı bizi. Çok kızardık ne olurdu sanki babamızdan sonra eve girseydik, ama saygıdan dolayı ondan önce evde olmamız gerekirmiş, annem hep öyle derdi.. Ama artık büyüdük ve hiçbirimiz lastik oynamıyor tam aksine eve ne kadar daha erken gidebilirimin hesabını yapar olduk. İnsanlardan kaçar hale geldik. Oysa çocukken böyle miydik? Sinek ilacı sıkan arabanın peşinden koşmak yok artık, tuvaletimiz geldiğinde eve gidersem annem tekrar çıkmama izin vermez korkusu yok artık. Büyüdük işte, keşke hep çocuk kalsaydık.. Büyük olmak, sorumluluk almak çok zormuş. Aslında büyük olmayı da seviyorum. Ama büyüdüğün için çocukça şeyler yaptığında ya da bir şeyler istediğinde örneğin; çikolata çekti canım dediğinde küçükken sorun olmuyordu çünkü çocuksun canı çekebilir diyorlardı. Ama büyükken bunu demek komik kaçıyordu. 'Büyü artık.' İnsanları bu yüzden sevmiyorum.. Ama artık büyüdük bunları kabul edip yolumuza bakmalıyız ve sorumluluklarımızı yerine getirdikçe mutlu olmayı öğrenmeliyiz artık. Anılarla dolu bu küçük albümümü kapatıyorum artık. Hayallere veda edip gerçek dünyaya dönme vakti şimdi..

13 Şubat 2021 1-2 dakika 1 denemesi var.
Beğenenler (10)
Yorumlar (11)
  • 20 gün önce

    Evet...Sinek ilacı sıkan arabanın ardından koşmak gerçekten çok eğlenceliydi😄Sorumluluklar... sıkıcı ve dahası yorucu ama bu tatlı anılar ve hoş hayaller insanın yüzünde tebessüm bırakan, o yüzden albümünüzün kapağını hiç kapatmayın, kapatmayın ki;yetişkin yanınız sorumluluklarınızı yerine getirirken, o küçük çocuk da sokakta arkadaşlarıyla oynamaya devam edebilsin

  • 19 gün önce

    Gülümseyerek okuduğum bir deneme. Tam çocuk olmasam da sinek ilacı sıkan araba gördüğüm zaman arkasından gidiyorum özellikle sokaklarda pijama falan satan arabaların arkasına binmek bile ayrı güzel bence büyüdüğümüzde bile yapabileceğimiz aktiviteler. Güzel metin.

  • 19 gün önce

    Özeleştiri belki de! Çocuk kalmak en iyisi! İnsan büyüdükçe kirleniyor da!

  • 19 gün önce

    Büyüdük de ne oldu? Tebrik ederim Büşra şairim. 🧿

  • 18 gün önce

    Çocuk denen, varlığı küçük ama dünyası kocaman canlılardır onlar. Bir çok insan geçirmiştir aklından yüreğinden, ''Ah ki ah keşke hiç büyümesem ve hep çocuk kalsam diye.'' O kadar kolaydır ki bir çocuğun kalbini kazanmak, ufacık bir saç okşama, yanaktan bir makas, küçücük bir sakız, gözlerinin içine içine bakmak. Çocuklar biz büyükler gibi değildir, daha yalın ve daha sadedir duyguları, kavga bile etseler, iki dakikada tekrar birbirlerinin gönüllerini yaparlar. Kim ağlatıyorsa, kim üzüyorsa çocukları, kim öldürüyorsa, eziyet ediyorsa, akıbetini düşünsün ahirette... Çok anlamlı bir yazıydı kutlarım içtenlikle Büşra Hanımı...