Dedim
Ruhumda köpüren duygulara tercüman olacak dilimde ki kelâm diye biten bir şiirim vardı, oysa ki ruhumda fırtınalar çıkarken kelâmımın ne kadar aciz olduğunu anlayamamıştım henüz. Bakir duygularımın resmini nasıl çizerdi cehlin elinde perişan kalemim.
Ona sözlerin en latifiyle seslenmek en süslü kelimelerle dokunmak isterdim, derin gözlerinde boğulurken suretim, bakışının nefesinde doğmak yeniden yeniden vücut bulmak isterdim diyebilmek isterdim istemesine de....
Ve hasretin resmini çizmek isterdim kızıla boyanırken ufuklar koparıp almak isterdim geceyi yüreğinden Vuslat sabahlarında uyanmak isterdim günahlarımdan uzak kollarında uyanmak isterdim o en güzel şiirleri yazmak için gözlerine...
sana meftun şu gönlüme mağrur olma coş dedim hülyalarının peşinden çocuklar gibi koş dedim vur kadehi kadehe tüm melekelerin olursa sarhoş olsun dedim...