Eyşan(ım) Teşekkür Ederim

Şimdi beni bırakıp gidiyorsun ve artık aynı gökyüzüne farklı şehirlerden bakacağız. Sen gidiyorsun ya ; gidişinle beni yalnızlığıma terk edeceksin. Çünkü sen benim annem, babam, kardeşim oldun. İzmit sensiz öksüz, ben ise yetim kalacağım. Sen benim deniz fenerimsin; sensiz bu okyanus da kaybolacağım...

Sen gidince kim mutluluk çikolatası alacak bana söylesene? Bu arada sana bir sır vereyim mi? Beni mutlu eden çikolata değildi, senin aldığın çikolata beni mutlu ediyordu. Üzüldüğüm her an bana mutluluk çikolatası aldığın için sana teşekkür ederim. Yalnız kahvaltı yapmaktan nefret ederim bilirsin ve sırf ben yalnız kalmayayım diye kahvaltı en önemli öğün deyip bana her sabah kahvaltı hazırladığın için teşekkür ederim. Çoğu zaman sen üzülmeyesin diye kahkaha maskesini takıp gelirdim yanına, o maskenin ardını görebildiğin için teşekkür ederim. Babamın bana yapmadığı babalığı, annemin bana göstermediği şevkati ve kardeşlerimin kuramadığı o çıkarsız kardeş ilişkisini kurduğun için teşekkür ederim.Hatalarımı görmezden gelip beni anladığın için teşekkür ederim ...

Sen gidince ben kiminle beş dakikalık kahve kaçamakları yapacağım ? Ve ben kimin kapısını çalacağım heyecanımı paylaşmak için ? Kimin omuzunda ağlayacağım? Kim peçete verecek bana burnumu silmem için?... Of kalbim bağıra bağıra gitme diyor...

Biliyorum çeşmeleri açtın yine. Ağlaman için yazmadım bunları, sadece giderken bendeki değerini bil istedim.Çenem yine çok düştü. Sen bana kulak asma git...Git ve çok mutlu ol... Mutlu ol ve geri gelme...

Bilirsin vedaları hiç sevmem ,geride kalmak en acısı bence. Bu yüzden önce ben gidiyorum; sırf gidişini görmemek için ... Biraz kafa dinlemeye ihtiyacım var. Belki bu seninle son güne merhaba deyişimiz , ve belkide son kahve kaçamağımız. Son işte... Artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak...

Kimi çok sevdiysem; gitti...Artık kimseyi çok sevmeyeceğim..Hım sana son bir sözüm daha var. Milyonlarca arkadaşım olsa bir sen etmez...

Hoşçakal....