Fısıltı

Yaşam bize mutlu olmayı öğretmedi. Biz türkülerle, biz şiirlerle var olduk her zaman. Ayrıca zamansız gelen acılar ve üzerimizde bunca yük varken, paylaşırken sevinci kederi, yok etmişken benlikte beni, tanımsız kaldı mutluluk kavramı ama anlamsız değil. Her zaman genç kalsınlar, yaşları belli olmasın ve hepsi aynı yaştaymışçasına kucaklasınlar birbirlerini diye tarih atmıyorum şiirlerime, ayrıca şiire de yaşı sorulmaz ki. Onlar her dem gençtir ve ölümsüz tek şeydir. Biraz egoisttir kendilerince, anlaşılmak istemezler onlar yaşanmak ister. O yüzden seviyorum kelimelerle oynamasını. Zamansızlığın içinde saklıdırlar. Elbette ki benden öncede vardılar. Onları buldum ve hayata sundum. Bazen güldüm bazen ağladım sonuçta insandım. Bazen de onlar buldu beni ve farklı mekanlara taşıdı bedenimi. Bazen gizli gizli izlerdim onarı, onlardan habersiz. Biliyor musunuz onlarda ağlardı gülerdi ama hep susarlardı. Aslında evrenin yaşanmışlarının gizli bir aynasıydı onlar. Bir zaman makinesi ve bir... Anlatmak, şiirlerin sırçalığını anlatmak... Yok. Yok bana göre değil ben sadece onlarla yaşamak zorundayım ve onları yaşatmak. Ben ayrılana kadar onlardan...