Görünmez Deneme

Gecenin bir körü sevgilim, şarkı söyleyen yalnızlığın sana hasret ve hep bekleyiş sunduğu gökyüzünün kayıp yıldızıyım. Güneş gibi gel, sevdanın üç vakte kadar seni bana aşk olarak çıkardığı yol olarak gel ama gel. Hem güneş de bir yıldız değil mi? Seni seviyorum. Fırtınadan seni çalıp yağmur yağdıran tanrının seni bana şemsiye yaptığı geceden mutlu bir gün diliyorum. Yani yarın gel, hep gel. Kalmasın özgürlüğümün sensiz bir saadeti.

Şiirimin suyu ol da gel. Çok zamandır gel dememişti özleyen bu insan, yalnızlığım asılıyor yine bana. Haydi çabuk gel ve ondan al beni. Sarımsaklı aşkıyla sarmak istiyor beni; gül kokan aşkın dururken hangi yolculuğu tamamlamaya çalışırım ki onunla? Olmuyor mesela. Sesim ulaşmıyor kelime girdabım kaç doğum yaptı, kaç düşükle yorgan döşek ıstıraba gözyaşı doğurdu bilemezsin. Ne isen ve kimsen bakma öyle, gel. Bu geceler opera sanatçısı ama ben sessizliğin sen fısıltısında duymak istediğimden öte bir sen istiyorum.

Yine dinlenmedim duyulmadım ve görülmedim. Bedeninin fakirhanesinde eylemlerinin başkalarına aşkla sarıldığı serüvende gözlerinin müebbedine talibim. Asırlık bir sen delisi olurum. Ünsüz çıldırması ünlü harflerin aşk ile seni yazdığı kalpte yer arıyor kendine. Asla kaptırmam seni aşkla örtüp bana kutsamadan.

Sevgilim, şarkının dibi tuttu. Yandı bu gece de. Hani böyle mutlusun ya çok, bulanık görürsün ya beni hep; peki vazgeçtim öyle öğlen olmadan sende son bulsun. Bir “hoh” yaparım kısmetinin absürt merhabasına; bir nefeste bende tükenirsin. Okudun ve bittin mi? Şimdi gidebilirsin.