gün gibi hacet gün gibi zere

herşey madde mi bu dünyada hiç maneviyat yokmu yani herşey paramı . ne güzel rüyadaydım ne güzel masaldı diyebilirmiyim bir gün . ya da bozkırlık bir alanda uzunca bir seyehat uzunca bir yolda yürümek gibi tat verir insana , bunları yaşayabilirmiyim . bende insanım hacet , bende insanım zere . . . seviyorum seni diyebilirmiyim , aşkım , hayatım , meleğim , bebeğim , barbim , daha nicesine kavuşabilirmiyim , bilemiyorum demek istemiyorum . SENİ SEVİYORUM HAYAT . . . biliyormusun şimdiyi yaşarken bir sürü duygular içindeyim . seviyosan yapacaksının anındayım . acımasızlıkmı şimdi bu . hayat gün gibi geçip gidiyor ellerimden bişey yapamacakmıyım .

benim adımı annemler fırat koymuş . acaba ne umutlarla . . . ; ama öle olmuyor işte . onların düşündüğü fırat değilim ben kesinlikle . bende toprak koymak istiyorum çocuğumun ismini ; ama oda öle olmayacak adım gibi biliyorum ; çünkü insan güçsüz insan aciz denşet bir yaratık ! sanki yeryüzünde uçsuz bucaksız bir yere konulup , herşeyi önüne serip ölece bırakmak gibi . bir insan öle işte . anlamsız hayat , anlamı yok . aynı atom gibi parçalara ayrılmış şekli insan . seviyorum diyebilmek sence herşey bu kadar basitmi , basit . herşey madde mi bu dünyada hiç maneviyat yokmu , yani herşey paramı . bence varlıkla yokluk arasında ortada , ortayı bulunca zaten insana büyük bir ferahlama gelir . ben hayatta ortanın hiç bir zaman var olamayacağını düşünen ben , evet böle düşünüyorum . ne tuhaf dimi . . .