Hayat Güzeldir Aslında Bakmasını Bilenler İçin
Bu yazı, 01.12.2011 tarihinde günün seçkisi olarak öne çıkarılmıştır.
Bazen hayat öyle güzel görünür. Çiçekler böcekler ve toprak mis görünür. Doyamazsın bakmaya, bitmesin istersin bu güzellik.Aşık olursun heryer toz pembedir.Herkes aşık olsun istersin.Dinlediğin müzik enfestir hemen başlarsın yorumlar yapmaya.Çevreninde sen gibi hoşlanmasını istersin... Okuduklarını paylaşırsın kimi kez; anlatırsın onlara masal gibi.Hep sen anlat derler o zaman.Hazırcılık vardır ya (:
Paylaşmak için parçalanır durursun.Yalnız kalmak istersin bazen; müsait değilim/i söylerken seni anlamak istemez gibi bakarlar sadece.Konuşmak bile batar bazen birilerine. Fikirlerini beğenmezler,susarsın!
Solan çiçekler olmasın, çocuklar ağlamasın, yaşlılar üzülmesin istersin..
Hayatı yanlış anlamak, yorumlayamamak ürkütür beni. Kırmamak hep tebessüm etmektir niyetim.Yanlış anlaşılmalara inat böyle yaşadım.Annemin göz kaş etmesine bile aldırmadım.Kızlar çok konuşmazlar ya öyle sus pus olur söz dinlemelidirler ya...
Yetiştirilmek bu manada; dünya nimetlerini erkekler için gözetmek, onların şekilleriyle şekillenmek. Onlar istediklerinde özgürleşmek....
Kadın olmak ne kadar zor ve o kadar da kolay ....
Bir bakıyorsun hayatından otuz yıl geçmiş, geriye kalan yılların nasıl olacağı umurunda bile değil yaşamışsın ama yaşanmamış gibi...
Bu sözleri ne çok duyar oldum bu sıralar...
Yetmiş yaşındaki teyzem bile yirmi yıl öncesine gitti bugün kendini video da izleyince anladı geçen yılların zararını....
İnsan büyüdüğünün farkında mı ki!
Hayat öyle güzel ve öyle kötü...
Yaşadıklarınla öğrenirsin bunları.Bazıları şanslıdır benim gibi eli sıcaktan soğuğa değmez. kimiside çırpınır çırpınır yinede şans yüzüne gülmez.. Mutsuzluk içine işlemiştir, ne kadar parası da olsa, ne kadar malı da olsa, ne kadar çocuğu da olsa; fakirdir yüreği bir türlü şükredemez...
Ey hayat nasıl geçtin hiç sezdirmeden üzüntülerimi de götürdün umutlarım gibi der bazen şiirler.Özneler hep bendir hep ben üzüldüm hep ben kırıldım hep ağladım....
Peki ya diğerleri, hiç üzülmediler mi! Acı çeken sadece sen misin?
Hayatı yaşamakta bir sanattır bana göre. Öyle güzel icra etmelisindir ki kendini ödüllendirebilmek adına... Oyun senin, kuralları sana ait ve istediğin gibi bitirmekte senin elinde o yüzden...
Çocuk yetiştirmek hep bu sanat doğrultusunda kendi oyunun içinde senin felsefenle yoğrulmalı.Kalıplaşmış sevgi sözcüklerinden istersen arın istersen kopyala yapıştır yap.Taklitte bir yetenek işidir.. Ama içtenlik çok zordur bilmelisin. Karşındaki anlar senin yapmacık olduğunu ve güvenmez sana.Çocuğun senin yansımandır aslında. O sana yalan söylüyorsa sen de ona söylüyorsundur... Sen ona güzel davranıp saygı gösteriyorsan; o da sen yaşlandığında sana saygı gösterir... Sen saygını göster ve iste.
Olay sadece bu...
Kişi kendi dünyasını kurar ve yaşar bunu unutma!
Gördün mü bak hayat ne kadar kolay aslında zorlaştıran yine kendi kurallarımız,; başkalarına karşı taktığımız ve sıkılınca da birden çıkardığımız maskelerimizdir...
Neden yazdım ben bu yazıyı...
Acaba neden?
Siz bir kere daha hayatınızı gözden geçirin; genel bir temizlik yapın diye...
Hadi kolay gelsin
30/kasım/2011