Hazırım Bu Defa

Şüphesiz hepimizin ''öldüm'' dediği anlar olmuştur hayatımızda.. Mutlu olmak, gülmek istemeyiz,dostlarımız her elimizden tuttuğunda inatla o karanlıktan çıkmaya korkarız.Sanki savunmasız bir çocuk gibi yara bere içinde.. Neden istemeyiz ki yaşamayı, bizi sevenlerle kalmayı, neden hep gidenlere takılır kalır gözlerimiz hatta gönüllerimiz..Aslında biliriz ki gidenlerle ölmez ama kalanlarla yaşar insan.Öyleyse boşunadır ağlamalar,gereksiz sızlanmalar.. Bilirim ki ben ne yaparsam yapayım benden vazgeçmeyen var,ben bilirim ki defalarca düşsemde beni her defasında kaldıran var..Oysa hangi hayale aldandım da düştüm yine, yüzüm gözüm kir pas içinde, İşte öldüm yine öldüm de cenazem yok ,öldüm de ağlayanım yok , yüzüm yok kapına gelmeye ,öldüm yine demeye.. Ama yok Sen'den başka tabib yarama.. Hazırım karanlıktan bir kere daha çıkmaya,hazırım en temiz ben olmaya,hazırım taşlara takılmadan koşmaya... Hazırım yine öldüm demeye canla başla Senin yolunda..