İpek Kesiği

Yinelerle dolu bir cümleye başlamak kolay değildir. 26 merdiven basamağı çıkmış henüz hayatımda ayaklarım. 26 çıkmış ama yeni yetme bir ilkokul çocuğu gibi ürkek hâlâ. "Yol yordam bilmez misin?" diye sorarsanız; bilirim elbet. Sormanız gerekmiyor da zaten, yine de bilirim. Argo tabirle, racon bilirim. Bu işlerin böyle yürüdüğünü kestirmek zor da değil zaten. Yine de aynı noktada buluyorum kendimi. Ruhum mu? Ruhum 100 merdiven çıkmış kadar. Kemik merdiveni 26 olan birinin içine 100 merdiven çıkımlığı bir ruh hapsolunmuş vaziyette. Nice yıllanmış adamlara tavsiyelerde bulunan zatım, yine kendi söküğüne iğne çalamıyor. Boş mu? Evet boş. Yeterli miktarda yaşadığınızı hissettiğiniz anda yaşamadığınız yahut yaşama arefesinde olduğunuz şeyleri kestirebiliyorsunuz. Bu yüzden boş. Fakat yine de anlatamıyorsunuz. Eğilimlerinizi dizginleyemiyorsunuz. En acısı bu aslında. Kimseciklere değil, kendi kendinize anlatamıyor, yavan ağız tadınızı teskin edemiyorsunuz. Yanlış belki ama sırlarımı paylaştığım dostlarım da varoldu. Fakat hiç kimseyle deliliğimi paylaşamadım. Efendi bir adam kisvesinde yaşayıp durdum. Keza coşkun bir kalbi olanların yerinde duramayan insanlar oldukları zannedilir. Oysa ben cidden sakin duran bir insan olarak ne denli coşkun olduğumu kimseye anlatamam. Yazarım mesela. En coşkun olduğum zamanlar düşüncelere dalıp gittiğim zamanlardır. İnsanlar coşkunluğun ve deliliğin yeri gelmeden yapılamayacağını bilmiyorlar. Durmadan fikir değiştirmeyi ve sağa sola  zıplamayı coşkunluk olarak tanımlıyorlar. Bense kişilik bozukluğu olarak adlandırırım bunu. Yerinde değilse, zamanı gelmediyse coşmanın ne anlami var. Yıllardan beri olduğu gibi bu sükûn halime bir zarif sızı daha eklendi. Ben ipek kesiği diyorum. Evet ipekteki kesik kadar eğreti ve ipeğin kesmesi kadar naif. İşin ilginç tarafı kan akmadan, yedi boğayı öldürecek bir sızlama meydana geliyor. Size de olmuştur. Ama ölmüyorsunuz. Neticede bu aralar yine ipek kesiği ruhum. Bir ofsayt daha yaşadım. Bir daha hücuma çıkmaya gücüm kaldı mı? Hayır hayır benim meselem bu değildi baştan beri. Ben işlerimi böyle halletmiyorum. Yine de ve yine de ve yine de ofsayta düşeceğim. Çünkü yol yordam budur. Bu işin adı da soyadı da budur. İpek kesiğisin diye seslenmiştim 2011 yılında muhterem insana. Yine sesleniyorum. İpek kesiğisin ihtiyar ruhumda...