Kendimden Bahsediyorum
Bu günlerde insanların arasına karışıyorum. İnsanları izliyor ve onların seslerine kulak veriyorum. Nerede bir mekan görsem, oturuyorum köşe başı yalnız olanların oturduğu bir masaya. Oturduğum her masada bir çay yudumluyorum yalnızlığımın şerefine.. Ve bu günlerde kendimden bahsediyorum insanlara. İnandırmaya çalışıyorum onları da yalnızlığın bu denli güzel olduğuna. Bizlere bu yalnızlığı tattıran insanlara teşekkür ediyorum bu satırlarımda. Belki çok kırıldık. Ama yalnızlıkta kendimizi bulduk.
Oysa bir an olsun, dalıyor gözlerim uzaklara.. Etrafımdaki gözler beni mi gözlüyor her fırsatta? Yoksa onlarda mı imreniyor yalnızlığıma?
Dalan gözlerimi bir an olsun, masamdaki boşalan bardağımı almaya gelen garson sayesinde uzaktan alıyorum. Sonra olup biteni anlamak için etrafımı gözlüyorum, merak dolu gözlerle.. Anlamsızca.. Garsonun bana seslendiğini fark ediyorum bir an olsun.
Bayım, bir çay daha içer misiniz?
Anladığım şu ki; 'saatlerce oturduğum masada, çaylar ortak olmuş yalnızlığıma'. Gelmene gerek bile yok artık sevgili! Sevgiye muhtaç olan yüreğimi bir gün daha çaylar ısıttı. Dert ortağım kalem ve sırdaşım defter oldu. Bu aralar yaptığım en iyi şey kendimden bahsetmek oldu. İnsanların sevgiye muhtaç yüreklerini yalnızlığa teşvik ediyorum. Ve bir gün seni de yalnızlığınla birlikte bu sayfalara bekliyorum.
Fatih ÖREN