Kirlenen Düşler Yıkanmalı

Hayatta hiçbirşeyi doğru yapamamak nasıl bir duygudur öğrendim.Yanlışların açtığı yaralara gözyaşlarının tuzunu basmak nedir tattım. Ve acılar olgunlaştırmadı beni.Hala küçük bir çocuk gibi gibiyim.Ama onun kadar masum değil..Ellerim kirli,gözlerim,dudaklarım,kalbim... Hepsi kirliler .Saçlarıma bile o çamur bulaştı.

Kirlenmemiş düşlerim vardı oysa,en az doktor önlüğüm kadar beyaz.Şimdiyse hepsi kalbime giden yolun asfaltında gizli.Öfke nedir,nefret nedir,gurur nedir?Nedir ki yalnızca ayakların kiri.Kirli ayaklar kirletti düşlerimi.Kalbimin kapısına birer yeşil yoldu düşler.Ben basmaya kıyamaz ötelerden dolanırdım.Ama onlar nazende ayaklarına kıyamadılar.ötelerden gelemediler.Bu asfalt bu yüzden, karanlığa hapsedilmiş düşler bundan..

Artık taşımalı kalbi bu yerden,yeni yeşillikler bulmalı baharın kucağında, kirlenen tüm düşleri de yıkamalı!

Şampuanı değiştirmeli,yeni kokular sürünmeli. Yarabandı alınmalı,tüm soğanlar atılmalı. Kalbime de bir çamaşır suyu,şöyle en beyazlatanından!

Yeni bir 'ben' almak ne kadar da pahalıya mal oldu böyle yahu.