Nereye Gidiyorsun Sonsuz

Ağustosta ayaz Sensizlik ve hüzün doldu bu yaz Gecelerim sabahlarıma karıştı Yaz kalemim , ayrılığımızı yaz

Her zaman sonsuzu arar bu kalbim..İşte bu yüzden çoğu zaman çaresizliklere hapsolurum.Bir el , bir destek , kurtulmak için yardım ararım.İşte öyle bir zamanımda görmüştüm seni.Sonu mutlu masallardan birindeymiş gibi tam ihtiyacım olduğunda gelmiştin..O kadar derinden konuşuyordun ki senin o ? sonsuz ? olduğunu bile düşünmeye başlamıştım.Kusursuz bir rüyaydın sanki .. Kokun, o çok açtığında gözlerin, bakışlarını kesen kâh küllerin, havaya kaldırdığında kaşların..Sonsuzluğa taşırdı hayallerimi. Serbest bırakırdı kalemimi... Senden uzak durduğum anlarda bile onlardan eksik kalmazdım..Burnumdan kokun , gözlerimin önünden hayalin eksik olmazdı..Aşığım , seviyorum kelimelerini kontrol edemez olmuştum.. Artık beynime sormadan çıkar olmuşlardı dudaklarımdan..

Ta ki sen gidene dek ..

Nereye gidiyorsun sonsuz? Kime bırakıyorsun o kalbini? Yanaklarımdan süzülüyor. Süzülüp gidiyor hayalin ..Kalbimden kanatlandın , sen de oradan gidiyorsun.Hüznüm ele geçiyor kalbimi.Yalnızlığım hapsediyor bedenimi.. Acı boğazımı düğümlüyor.Ölüm sinsi sinsi enseme üflüyor.Bulutlar kapladı gökyüzünü.Şimşekler sensizliğimi haykırıyor.Yağmurlar temizliyor.Temizliyor ayrılığın izlerini.Nereye gidiyorsun sonsuz? Kalbimi neden terk ediyorsun?

Ağustosta ayaz.. Sensizlik ve hüzün doldu bu yaz Gecelerim sabahlarıma karıştı Yaz kalemim , kahpe vedasını yaz