Neyi Öğrendin

Kar tanesi bahar gelince terk ederdi toprağı . Onlar misali terk edildim . Hikaye miydi gözlerin anlamadım . Zehir içmiş gibiydim ellerinden . Dokunduğun her yerim sızılar içerisinde şimdi . Kırmadığın yanım kaldıysa gel , bir kez daha paramparça et geride kalanları . Ayı gökten indirip gözlerine gömesim gelirdi . Senin hayalin ile geceye bağlanan karanlığıma güneş misali doğardın . Yıldızlar bile aşıktır sana kim bilir .. Kadehler doldurur şimdilerde gülüşlerin .O ses tonun kare kare kazınmış şimdi beynime , o bakış sanki dikilmiş gözlerime , o koku ilmek ilmek işlenmiş bedenime . Ve şimdi , ne yazık ki , sesin kulaklarımı sağır ediyor , bakışların gözlerimde yama gibi duruyor ve kokunun işlendiği hücrelerim cayır cayır yanıp infilak ediyor .. Durumun esası kullanıldığımın farkına geç varışımdı . Eline ne geçti ? Neyi denemiş oldun ? Umudumun kursağımda yer edinince ne yapacağımı mı , sen kaçıp gidince başka birinde avunabilir oluşumun mümküniyetini mi öğrendin ? Peki ben ne düşünmeliydim ?Yüreğe çizilen bu suretin çizildiği kadar asil olmayışını mı , kadehlerin derdime deva olmayacağını mı , anti-depresanların seni unutturamayacağını mı ? Söylesene şimdi sen bana ne öğrettin ?? Güvenmemem gerektiğini mi , karakter namına bir şey taşımadığını mı , sevmekten kaçmam gerektiğini mi ? Neyi öğrettin . neyi ? Hangisi için teşekkür etmeliyim sana ? Yoksa ayaklarına mı kapanmalıydım ; bana bu tecrübeyi tattırdığın için ? Takdire şayan mı senin karakterin ?