nisan yağmuru...

Umutların bir bir tükeniş zamanı...Çünkü yine bir "Nisan yağmuru" yine bir "Nisan sabahı"...Penceremin buğusuna ismini yazıyorum; bilmeden, kendimde değilken... Gördün mü yine sen, yine sen! Beynimden çıkmayan, gözlerimin aradığı... Gözyaşlarımın gizli tanığı bulutlar oladu artık...Bazen o bana ağlıyor; şahidi ben oluyorum...Bazen ben ona ağlıyorum; bu sefer tek tesellim...Ardına bakmadan dönüp gidenlere inat; tek yoldaşım!... Gökyüzünün karartısı içimi burkuyor ara ara...Karanlık evrende içimin karartısı sanki! yada sensin beni özgürlük denizine bırakmayan o sessiz gemi...Ağlamak yok desemde söz veremiyorum kendime; söz geçiremiyorum kalbimin acizliğine...