Saat Kulesi
Saat kulesinin etrafinda ucusan guvercinlerden sadece iki tanesinin kanatlarina serpistirdim mutlulugumu her bir cocuk ustlerine kostugunda ucusup etraflardakine dagitsin diye kimisi ruzgar sayesinde yere döküldü olsun birak o dokuldugu tasta mutlu olsun bir baktim ben de kalmadi bundandir mutsuzlugum umudu ise saat 5 le beraber calan çanla umudunu yitiren asiga bagisladim saat 5 de kulenin dibinde terkedildiginderdir belkide her gun her gun o çani dinlemesi eminimki yanki yapiyorsur kalbinde o çan giden askin biraktigi boslukta yankilaniyordur sesi, umudunu yitirmesin diye verdim, umut bana yakismazdi cunku aliskanliktan oturu bekleneni degil beklemeyi sevdim ben. Gülüşümü ise her bir tasina isledim o kulenin olurda resim cekilen olursa önünde gulucuklerim yer alsin diye o resimde onceden cok sey yasamas olan bir insan resim çekilir belki her o resme bakinca unutur herseyi o an gulumser o gun aklina gelir illaki gülü Sokusturuvermistir o roman teyzelerden birisi, ardindan binbir iltifatla "abe ver el falina bakayim" cümlesini kusmuştur agzindan unutmayiysa kulenin altinda kilitli kapilarin arkasini ilistirdim zorlamaya gerek yok hicbirseyi unutamadigimdan hatirlama durumunuda beraberinde gizledim