Senli Yalanlar Durağında
Bu yazı, 11.03.2022 tarihinde günün seçkisi olarak öne çıkarılmıştır.
Kırık,yamalı yarınların ipini çekerek; içime çekerek son sigaramı gecenin üçünde, sana dair ne varsa döktüm bahçenin en ot bitmeyen yerine...
- Hatırlar mısın, 'yarım kalan hikayelerin sonu merak edilmez' diyerek hep yarım bıraktın bardağındaki suları. Sonrasında; okuyup buraları terk etme isteği doğdu içinde; 'sanki yarım kalmayacakmış gibi gittiğin şehirler'..
Üç yapraklı mı,dört yapraklı mı diyerek yoncaları arayıp durdun Kağızman'ın eteklerinde. Aras nehrine yaklaşmak içindi açık giyinişlerin,yoksa kapalıydın tüm insanlığa.Bizdik açıldıkça açılan büyük denizlere!
Kurma kolunu çekerken,bırakmayı unuttuğumdan beridir gelemiyorum senli günlere.Ayağımdan sıkıca tutuyor beni gri bulutlar. Tam gelecekken sana yolları kapanıyor sisli köyümün. Ben yaşlanıyorum bir Peçkanın kapıyı ısıtan kısmında.
Yorgun yüzümü sürterek sabahın soğuk ayazına,elimde demlediğim çayımın kırmızılığı, sana yazıyorum Kağızman'ın kucağında.Etekleri zil çalan sevgilim,ellerimdeki nasırlardan hatırıma sığan kadın! Senin için yüz koyun otlattım da, yine alamadım.Aç kaldım,susuz kaldım! Sensiz kaldım!
Sızıdır şimdi yüreğime açtığın saçların.... Sakladın kendini nehr-i Aras'a; bir tükürükte çırılçıplak kaldın!