Sevgi Güveni Taktı Koluna

'Güvenmek; korku, çekinme ve kuşku duymadan inanma ve bağlanma duygusudur.'

Gecenin kahreden sessiz derinliğindeki yalnızlıkta, rüzgârın korkunç çığlıklarını hissederek, hatta soğuyan iklimde buram buram terleyerek oturduğum taburede, yukarıdaki tanım idi aklımdaki takıntım.

'Güven' ya da 'İtimat' sözcüklerinin karşılığı yani.

Üret üretebildiğin kadar işte. Raks ettir sözcükleri, sesleri, harfleri... Sorgula kendini. Hatta sorgulatılmış halini sorgula hadi. Deş beynini, kurcala yüreğini, yokla şişmiş dilini.

Nasıl istersen? Uyku kaçacak her türlü halde nasıl olsa.

Uykuyu dinleyen ya da önemseyen de kim? Hadi başlasın beyinde maraton. Koş, yol al kulvarlarda; hatta ardına al uğultuları ve uçursun seni sert rüzgâr iklimden iklime.

Yarış zamana karşı!

Güvenmek mi, güvenilmek mi?

'Sevmek mi, sevilmek mi?' gibi bir soru oldu sanırım bu. Kısır döngü hali işte sözcüklerin ve beyinlerin...

Sahi,sevmekle güvenmek arasında ilinti var mı ki?

Sevmek ve güvenmek,Sevmek; ama güvenmemek... Sevilip güvenilmek ya da güvenilmemek.Güvenerek sevmek, güvensizce sevmek.Güven telkin etmek ya da etmemek.

Karmaşa diz boyu...

Akıl, rüzgârın uğultusuna âşık oldu ve uçtu da, beyin burada kaldı sanki. Bu, geceyi yırtan yalnızlıkta çık işin içinden.Beyin akılı arayıp dursun; rüzgârın aşkına kapılan akılsa, nedametiyle beyin için ağlasın ve hıçkırıkları yansısın odama uzaktan uzağa.

Sevgi, güvensizliğe savaş açıp çeksin kılıcını; ama kalkanını unuttuğundan, güvensizlikten derin bir yara alsın duraksamadan. Kan kokusunun kızıl rengi boğsun düşünceleri o an.

İrkilsin zaman. Depremin yıkıcı şiddeti bitmeden tsunami korkusunun acı salgısı, ülseri tetiklesin de, o an kendine gelsin iki savaşan.

Sevmek ve güvenmek el ele...

Hangi düşman yıkar bu ikiliyi?

Sevgiyi yerle bir etmek isteyen güvensizlik depremi mi? Güvensizliğin yol açtığı dev depremin, şüphe kod adlı, dev dalgalı artçı tsunami etkisi mi?

Mümkün değil!

Hastalandı mı nazlı sevgi? Kolay 'Güvenmek' adlı ve geniş etkili antibiyotiği zerk et damardan; bak nasıl kalkar o an yüreği çarparaktan.

Sevgi, güveni taktı koluna.

Bak! İyileşti bile hasta...