Sol Yanımın Oteli 1

Senden sonralarım,sizden sonralarım var benim...

Aşk kaç kişilik?

 Sayısı belli olmayan matematik terimlerini bir türlü sığdıramadım avare gönlüme. Nerede hata yapsam, yarım kalan bir hikayenin tamamlayıcı kahramanı rolüne büründüm. Nerede sana çarpsam,iklimleri değişti anayurdumun...

Sağduyu verimini kaybeden kurak topraklarımda,nadasa erken başlayan bitik bir çiftçinin elinde kalan son Ferguson'u gibiydim. Tadilatı alınamayan gürültülü çığlıklarım,yıkık duvarlarım,temassız iç birikintilerim vardı yorgun satırlarımda.

Sabah yüzümü Çaldıran çeşmesinde yıkayıp,evden sana gelene kadar ettiğim tüm dualarımda çapaklıydı gözlerim. Ki o sebeptendir belki de sana kavuşamayışlarım..

Karşı kaldırımın soğuk yabancı tadı ne kadar yaksa da içimi,ben hep yol bitiminde karşılaşma ihtimaliyle kapattım tüm köprülerimi sevdalara. Geçiş ücretini sadece bayramlarda almayan devletlerin inadına,ücretsiz aşklara konaklama imkanı bile sundu sol yanımın oteli. Kalanlar,gidenlere el sallarken kırk yıllık şadırvanımın içinden,ellerinde kahveleriyle gidecek günlerin hesaplarını yapanlara adadım telvelerini ayrılıkların...

Masum bir çocuğun park sevdası gibiydim senin gözlerinde. Kendimi sallanırken görürdüm yeşilin en koyu tadında. Ya kum kaçardı hayallerime, ya rüzgar saçlarını dolardı boynuma. Biterdi elma şekeri tadında çizgi filmim. Ve elleri yapışkanlı çocukların,annelerinden korkuları gibiydi masadan kalkışının bendeki etkisi. 'Gitme' diyemedim, ellerimi sıktım ayrılıkların 'veda'  senaryolarında...

Aylar geçti,yıllar atladı yel alan omzumun kürek kısmında. Ben sen'li zamanları saydım,takvim çağ atladı senden sonra...

Kırgınım; masadan kalkıp giderken sen, elimi sıktığım senaryoların gişe rekorları kırdığı haberi vurunca gazete manşetlerine, sen aktın gözümün çapaklarından usulca. Durdum,yutkundu akşamdan rakıyla aşk yaşayan gırtlağım. 

Yandım,sol elimde kaldı ayrılığın cam kırıkları...