Uyuyamadım

Uyuyamadım. Çünkü korkuyorum. Akşamını haftalardır yaptığım gibi yüksek lisans, doktora araştırmaları yaparak geçirdim. Ordan biraz bilgi burdan biraz bilgi verileri birleştirmeye çalıştım. Yol gösteren olmayınca insan delik kovayla yağmur suyu toplamaya çalışır gibi bilgi topluyor. Yüksek lisans yapmak istiyor muyum bilmiyorum. İş bulamamaktan korktuğum için okulu uzatmak gözüyle bakıyorum şimdilik. İşi kim kaybetmiş ki ben bulayım. Eğer yüksek lisans yaparsam iş bulma olasılığım artabilir diye düşünüyorum sadece. 20 yaşındayım ve gelecekten, geleceğin getireceği geçim kaygısından korkuyorum. Korkuyorum çünkü harika eğitime harika çevrelere sahip insanlar iş bulamıyor. Ya da işini harika yapan birçok insan işsiz kalabiliyor. Bir sabah uyanıp tek bir kuruşum olmadığını görmekten korkuyorum.

Uyuyamadım. Çünkü korkuyorum. Gece haberlere bakınırken birçok yabancı uyruklu insanın kaçak bir şekilde yaşadığım şehrin yakınlarına geldiğini öğrendim. Aynı yabancı uyruktan bir kişinin başka bir şehirde tecavüz girişiminde bulunduğunu okumuştum geçen hafta. Beynim hemen parçaları birleştirip yaşadığım şehre onlarca yeni sapık gelmiş gibi bocaladı. Aynı yabancı uyruktan bir şahsın beni birçok defa rahatsız ettiği gerçeği de birleşince ufak bir panik krizi kaçınılmazdı. 20 yaşındayım ve adımın birgün hashtaglerde olmasından korkuyorum. Korkuyorum çünkü bu ülkede rastgele bir yere çiçek bıraksan bir kadının mezarına denk gelir. Başka isimlerin olduğu hashtagleri paylaşıp birgün adımın burda olmasından korkuyorum diyen birçok kadının adı o hashtaglerde geçti. Bir sabah benim hakkımı arayacaklar diye korkuyorum.

Bütün bunları neden anlatıyorum bilmiyorum. Cinayet, ölüm, tecavüz, taciz, psikolojik rahatsızlıklar, intihar gibi şeyler insana hep uzak gibi geliyor. Sadece haberlerde veya uzaktan tanıdıklarda görülen birşey gibi geliyor. Sanki kendisi ve yakınları böyle şeylerden korunuyormuş gibi...Ama anneannesi öldüğünde, arkadaşı ağlayarak tacize uğradığını anlattığında ya da bir sabah uyanıp psikolojik rahatsızlığı olduğunu kabul ettiğinde bütün bunların uzak olmadığını aksine çok yakın olduğunu anlıyor.

20 yaşındayım ve korkuyorum. Karanlıktan korktum uyuyamadım dedim.