Vuslata Kavuşamayan

Geceleri yalnızlık uğrak yerim,

bitmeyen geceyi sabahlamak adına
düşler biriktiriyorum uyku garibi gözlerimle.
Sonra yüreğimde sakladığım
dualar geliyor dilime,
hüzün kokulu gözyaşlarımla birlikte,
boğazımda düğümlenmiş bir hıçkırıkla.

Ve gözlerimle istemsizce
izliyorum son düşümü;
kurumuş bir yaprak gibi
bir ağacın altında biterken,
vuslata kavuşamazken,
hüznün gözyaşlarında boğulurken,
yalnızlığımla beraber
ölümü giyinirken.

Son yıldızım olan ruhumu
melekler teslim alırken,
yeni bir sabaha merhaba demeden…