Zaman

1nci bölüm Zaman yaptığım yolculuktun sen içimden koparıp atamadğım unutmaya çalıştığım ama unutamadağım yanımsın,sen gökuşağı rengindeki gülüşünle yüreğimin içindeki saklı bahçeme yolculuk yapardın her gülüşünle zamanın dengelerini alt üst eder,her bir zaman katsayısına farklı anlamlar yüklerdin. sen gizemli rüyalarımın sırlarında yaşayan,gözyaşlarımla büyüttüğüm ikinci hayatımın sahibi,sen yasaklı mevsimim sonsuzluğa yazılmış yasaklı yıllarımsın,sen kuytu bir köşeye kıstırılmış duygularım,ölmeye yüz tutmuş ruhumsun . çoçuksu gülüşüne asardım,bütün hüzünlerimi,gülüşlerimizi değerler olsada gözlerinden kayıp giden hayatın acımasızlığıydı yüreğimize kazıdığımız,yarınsızbir sevginin şefkatlı kollarında arardık intiharlara sarılmış sevgi sözcükelrini.? sen benim o çok eski halimsin,sana bakıyorum,yazılarımı yazdığım,bu sıcak,bu yanlızlık dünyasında bana umutsuzca teselliler veriyorsun,bende hiç ümit yokken,sen hayat yolunda nasıl durulması gerektiği ve bazı şeylerin unutsakta unutamasakta yaşanmışlık olgusunun bizi biz yapan değerler olduğunu söylerdin. Gecenin en sessiz derinliğinde hüzünbaş sevişmelerimizle avunurken umutsuz bir yolculuk olurdu zamanın hasretliği. Seni seyrediyorum seni hayatın gece perisi,yanlızlığımın aydınlık tarafı,seni özlerken aslında sendeki o çoçuk cesaretini ve benim kayığ tarafımı yansıtmanı ,sendeki o çıplak sevgiyi özlüyorum. Sendeki o kanayan ,o kimsesiz amasaf tepeden tırnağa sevgiye inan kendimi özlüyorum. işte bu yüzden zamana yaptığım yolculuğumdun sen benim,ben hayallerimi gece yıldızlarına asarken senin çoçuksu gülüşün belirirdi gözbebeklerimde. Şimdi gözleride izi kalmış bir hüznün son ağıtaları kaplarken benliğimi,nereye gittiğini bilmeyen zaman olgusunu kaybetmiş bir haldeyim...?