Ünlü Şairlerden Kış Temalı Şiirler

Kış şiirleri, kışın insanların yaşamına ve dünyaya olan etkisini anlatan şiirlerdir. Kış, insanlar için soğuk ve yağmurlu bir mevsimdir ve bu mevsim insanların yaşamında bazı değişikliklere yol açar. Kış şiirleri, bu değişikliklerin insanların duygularına ve düşüncelerine nasıl yansıdığını anlatır. Kış şiirleri, insanların kış mevsiminde duygusal olarak nasıl değiştiğini ve bu değişimin insanların iç dünyasına nasıl yansıdığını açıklar. Kış şiirleri, insanların kış mevsiminde duygu ve düşüncelerini ifade etme yollarıdır.

Sizler için dünyaca ünlü şairlerden kış şiirlerini derledik.

- [Bir Kış Gecesi](#bir-kis-gecesi) - Robert Burns

- [Kışın Ölümü](#kisin-olumu) - Edgar Allan Poe

- [Kışın Özünde](#kisin-ozunde) - Christina Rossetti

- [Sone 97](#sone-97) - William Shakespeare

- [Eski Kış](#eski-kis) - Salvatore Quasimodo

- [Gönlümce Bir Kış](#gonlumce-bir-kis) - Arthur Rimbaud

- [Yüzünde Hissettiğin Kış Rüzgarı](#kis-ruzgari) - John Keats

- [Bir Kış Akşamı](#bir-kis-aksami) - George Krakl

- [Kış Şiiri](#kis-siiri) - Boris Pasternak

Bir Kış Gecesi - Robert Burns

Bir kış geceyi, soğuk ve karanlık,

Rüzgarlar esti, yağmur yağdı,

Yüreklerimizde umutsuzluk,

Rüzgarlar esti, yağmur yağdı.

Bir kış geceyi, kar yağdı,

Dünyayı beyaz bir örtü kapladı,

Yüreklerimizde sevinç doldu,

Dünyayı beyaz bir örtü kapladı.

Bir kış geceyi, gel de bize dokun,

Yüreğimizi ısıt, gönlümüzü aç,

Bizi mutlu bir yuva bulmaya götür,

Yüreğimizi ısıt, gönlümüzü aç.

Kışın Ölümü - Edgar Allan Poe

Kışın ölümü, gel de bize dokun,

Yüreğimizi soğut, gönlümüzü sıkıştır,

İçimizdeki ateşi tüketmeyin,

Yüreğimizin yanık yüreğiyle dokunun.

Kışın ölümü, gel de bize dokun,

Söndürün içimizdeki ateşi değil,

İçimizdeki düşleri büyütün,

Yüreğimizin yanık yüreğiyle dokunun.

Kışın ölümü, gel de bize dokun,

İçimizdeki ateşi tüketmeyin,

İçimizdeki düşleri büyütün,

Yüreğimizin yanık yüreğiyle dokunun.

Kışın Özünde - Christina Rossetti

Kışın özünde, buzlu ve soğuk

Dünya demirden sert, su taştan

Kar yağmış, kar üstüne kar, kar üstüne kar

Kışın özünde, çok eski zamanlarda.

Tanrımız, cennetten kendini saklayamam

Dünya da kendini tutamaz, o gelince hüküm sürü

Kışın özünde, sığınak yeterli

Efendimiz Tanrı Zebaot, İsa Mesih.

Ona, kim ki, serafimler gece-gündüz ibadet eder

Meme dolu süt, atılmış bir yüksekte yün,

Ona, kim ki, melekler yere yıkılır,

İnek, eşek ve deve taptığı O'dur.

Melekler ve arşmelekler orada toplanmış olabilir,

Kerubimler ve serafimler havada toplanmış olabilir,

Ama sadece annesi, genç ve mutlu,

Sevdiğini öpmekle ibadet eder.

Ona ne verebilirim, benim gibi yoksul?

Bir koyun sütü verirdim, ben bir koyuncu olsaydım,

Bir bilge olsaydım, ben de yapardım payımı,

Ama ne yapabilirim, O'na veririm kalbimi.

**Güncel Bilgi:** Peaky Blinders dizisinin 4. sezon finalinde Thomas Shelby (Cillian Murphy) bu şiiri okumuştur. 

Sone 97 - William Shakespeare

Senden uzak kalışım uzun bir kışa benzer:

Çarçabuk geçen yılın lezzetinden ayrılık

Duyduğum ürpertiler gördüğüm kara günler

Dört bir yanımda köhne çırılçıplak Aralık!

Gel gör ki bu seferki ayrılık yazın oldu:

Gebedir güz bekliyor bir bereketli artış

Bahar çapkınlığının canlı yüküyle doldu

Issız rahimler gibi kocalardan dul kalmış;

Ama benim gözümde bu hoş gürbüz yavrucak

Daha doğmadan öksüz babadan yoksun eser;

Yaz ve yazın lezzeti sana bağlıdır ancak

Sen uzakta kalınca kuşlar sesini keser.

Kuşlar şakısa bile ruhlara kasvet dolar

Kış yaklaşıyor diye bütün yapraklar solar.

Eski Kış - Salvatore Quasimodo

Alevlerin alacakaranlığında

aydınlık ellerini özlüyorum:

meşe kokan, gül kokan,

ve ölüm. Eski kış.

Kuşlar yem ararken, birden,

karın altında kaldılar;

sözcükler de öyle.

Biraz güneş, aynası bir meleğin,

sonra inen sis, ağaçlar ve biz

sabahın soluğundan yaratılmış.

Gönlümce Bir Kış - Arthur Rimbaud

O kıza...

Küçük, pembe, mavi yastıklı kompartımanda

Yola çıkacağız bu kış.

Çılgın öpücükler yuvarlanacak her yanda

İkimiz rahat, başıboş.

Akşamın gölgeleri sarkınca pencereden

O kurtların yüzünü,

Ve o kara şeytanları görmemek için, sen

Yumacaksın gözünü.

Yanağın kaşınacak. N’oldu, böcek mi sokmuş?

Yoo.. çılgın bir örümcek gibi küçük bir öpüş

Ensende geziniyor..

Eğip boynunu bana: ”haydi ara” diyorsun,

• Bu gezgin örümceği aramak, biliyorsun

Tatlı zamanı yiyor.

Çeviri: Erdoğan Alkan

Yüzünde Hissettiğin Kış Rüzgarı - John Keats

Yüzünde hissettiğin kış rüzgarı,

gördüğün kar bulutları karaltılar

arasında ve donan yıldızlar

karaağaçların doruklarında.

Bahar olacak hasat zamanı

ve sen bu kez ışıkla; seni

besleyen yüce karanlık,

geceler sonra Phoebus uzakta,

bahar üç kez sabah sana,

üzgün değil hiç, bildikten sonra

ve şarkım gelir doğal ılıklığıyla,

üzgün değil hiç, bildikten sonra

ve akşam dinler. Üzülür, boşluk

düşüncesiyle; boş olamaz;

Uyanık, düşünür ki uykuda.

Çeviren; Gökhan OFLAZOĞLU.

Bir Kış Akşamı - George Krakl

Pencereye kar düşünce

Çalar akşam çanı uzun,

Evi düzen içinde

Hazır sofrası çoğunun.

Gezgin-göçebe kimi de

Gelir karanlık yollardan kapıya

Toprağın serin özsuyu

Açar altın, kerem ağacında.

Yolcu girer içeri sessiz,

Eşiği taş yapar acı.

Duru aydınlıkta, sofrada

Ekmek, şarap parıltısı.

Çeviri: Behçet NECATİGİL

Kış Şiiri - Boris Pasternak

Kapı açıldı, buharla doldu mutfak,

Soğuk, yuvarlana yuvarlana daldı içeri.

Her şey eskisi gibi oluverdi bir anda

Çocuk yıllarındaki o akşamlar gibi

Hava kupkuru ve tertemiz

Ve dışarda, beş adım ötede

Süklüm püklüm duruyor kış

Yüzü tutmuyor içeri girmeye

Kış. Ve işte her şey ilk kez başlıyor sanki.

Ağarmış uzaklıklarına doğru kasımın

Uzaklaşıyor aksöğütler

Değneksiz ve rehbersiz körler gibi....

Nehir buz tutmuş, donmuş sepetçi söğütü.

Ve konsol üstünde bir ayna gibi

Bir buz tabakasına, enlemesine

Yerleşmiş kara gök kubbesi.

Ve karşısında onun, yol kavşağında,

-yarı yarıya kara gömülmüş kavşakta-

Seyrediyor bu aynada kendini

Kayın ağacı, saçında bir yıldızla.

Ve gizlice sezmektedir ki o

Kış, harikalarla doldurmuştur her yeri;

Kır evini, uzakta görülen,

Ve kendi tepelerini...