Âşık

Âşık, saz çalarak kendi şiirlerini ya da gelenekten öğrendiği şiirleri söyleyen halk şairidir.

• Yetişmesi: Âşıklar bir ustanın yanında çıraklık ederek yetişir ve deyişlerini doğaçlama söyleyebilir.
• Mahlas: Âşık mahlasını şiirin son dörtlüğünde söyler; buna tapşırma denir.
• Bade içme: Halk inancına göre âşık, rüyasında bir pirin ya da sevgilinin elinden bade içerek bu yeteneğe kavuşur.

Arapça âşık (seven, tutkun) sözcüğünden.

• Ozan: Eski Türklerde kopuzla şiir söyleyen şair; âşığın öncülü sayılır.
• Bâde: Şarap; âşıklık geleneğinde rüyada içilip ilham kaynağı sayılan aşk içkisi.
• Deyişme: İki âşığın karşılıklı şiir söyleyerek yarışması.
• Askı: Âşıkların söz yarışında kazanana verilen ödül.
• Mahlas: Şairin şiirlerinde kullandığı takma ad; âşık bunu son dörtlükte söyler.