Asalet

Asalet, edebî metinde dilin kabalıktan ve ayıp sayılan sözlerden uzak tutulmasıyla kazanılan söz soyluluğudur.

• Karşıtı: Kaba ve müstehcen sözlerle kurulan, asaletten yoksun anlatıma hasaset denir.
• Genel anlamı: Sözcük gündelik dilde soyluluk anlamına gelir.

Arapça asâlet (soyluluk, köklülük) sözcüğünden.

• Hasaset: Bayağı ve kaba sözlerle yazma kusuru; asaletin karşıtı.
• Edeb-i kelâm: Kaba kaçacak bir gerçeği dolaylı ve nazik bir söyleyişle karşılama; asaletle aynı özene dayanır.