Bent

Bent, bir şiirde birkaç dizenin bir araya gelerek oluşturduğu ve şiiri bölümlere ayıran kümelerden her biridir.

• Divan şiirinde: Murabba, muhammes, müseddes, terkib-i bent ve terci-i bent gibi şekiller bentlerle kurulur.
• Halk şiirinde: Koşma, semai ve varsağı dörtlüklerine bent, hane ya da bağlam da denir.

Farsça bend (bağ, bağlama) sözcüğünden.

• Hane: Halk ve divan şiirinde dörtlüğe verilen öbür ad.
• Bağlam: Halk şiirinde dörtlüğe verilen öbür ad.
• Nakarat: Bentlerin sonunda yinelenen dize ya da dizeler.
• Terkib-i bent: Her bendi ayrı bir vasıta beytiyle biten, bentlerden kurulu nazım şekli.
• Terci-i bent: Bentlerin sonunda aynı vasıta beytinin yinelendiği nazım şekli.