Hâbname

Hâbname, anlatıcının uykuda gördüğü bir düşü aktarma kurgusuna dayanan eser türüdür.

• Biçimi: Hem şiirle hem düzyazıyla yazılmış örnekleri vardır.
• Amacı: Rüya perdesi, doğrudan söylenmesi sakıncalı siyasal ve toplumsal eleştirileri dile getirmeyi kolaylaştırır.
• Örnekleri: Veysî'nin 17. yüzyılın başında kaleme aldığı Hâbnâme türün eski örneklerindendir; Tanzimat döneminde Namık Kemal ile Ziya Paşa da Rüya başlıklı birer düzyazı yazmıştır.

Farsça hâb (uyku, rüya) ve nâme (mektup, kitap) sözcüklerinden.

• Nâme: Birçok eser türünün adını kuran, yazı ve kitap anlamındaki Farsça öğe.