Meddah

Meddah, kahvehane gibi kalabalık yerlerde tek başına hikâye anlatan, hikâyedeki kişileri sesleri, ağızları ve el kol hareketleriyle canlandıran geleneksel Türk tiyatrosu sanatçısıdır.

• Araçları: Yüksekçe bir iskemleye oturur, elinde bir mendil ve bir değnek tutar; ikisini de taklitlerinde yardımcı olarak kullanır.
• Hikâyeleri: Konular çoğunlukla İstanbul'un gündelik hayatından alınır; farklı yörelerden ve topluluklardan gelen tipler konuşmalarıyla taklit edilir.
• Açılışı: Meddah anlatmaya çoğunlukla “Haydar, Haydar” diye seslenerek başlar.
• Genel anlamı: Gündelik dilde dalkavukça övgüler düzen kişiye de meddah denir.

Arapça meddâh sözcüğünden; medh (övme) kökünden gelir ve “çok öven” demektir.

• Ortaoyunu: Kavuklu ile Pişekâr'ın başını çektiği çok oyunculu halk tiyatrosu; meddahın tek kişilik gösterisinden bu yönüyle ayrılır.
• Karagöz: Karagöz ile Hacivat'ın atışmalarına dayanan gölge oyunu; meddah ve ortaoyunuyla birlikte geleneksel Türk tiyatrosunun başlıca kollarındandır.
• Tuluat: Oyuncunun sözü sahnede, o anda bulduğu doğaçlama oyunculuk; meddah da anlatısını dinleyenlerin havasına göre uzatıp kısaltır.