Metin

Metin, okunmak üzere yazıya geçirilmiş ve kendi içinde anlamca tamamlanmış dil ürünüdür; tek bir dörtlük de, bir mektup da, bir romanın bütünü de birer metindir.

• Özellikleri: Bir cümle dizisini metne dönüştüren, cümleler arasındaki dil bağları ve anlam tutarlılığıdır; dil biliminde bunlara bağdaşıklık ve tutarlılık denir.
• Türleri: Ders kitapları metinleri genellikle sanat metinleri ve öğretici metinler diye ikiye ayırır.
• Şerhle ilişkisi: Eski kitaplarda açıklanan asıl söze metin, ona yazılan açıklamaya şerh denir.
• Nüshalarda: Bir eserin el yazması ya da basılı nüshasındaki sözlerin kendisi de metin diye anılır; eleştirel basımda amaç en doğru metni kurmaktır.

Arapça metn sözcüğünden; ilk anlamı “sırt, bir şeyin ana gövdesi”dir.

• Edisyon kritik: Metin kavramına en sıkı dayanan filoloji işi: eski bir eserin güvenilir biçimini kurmak.
• Paragraf: Metnin alt birimi; okur metni çoğunlukla paragraf paragraf izler, her paragraf ana fikre bir halka ekler.