Meşrutiyet edebiyatı

Meşrutiyet edebiyatı, Fecr-i Âtî topluluğunu, Millî edebiyat akımını ve bunların dışında kalan bağımsız şairleri birlikte kapsayan, adını 1908'de ilan edilen II. Meşrutiyet'ten alan dönem adıdır.

• Sınırları: Dönem 1908'de başlar, 1923'te Cumhuriyet'in kuruluşuyla kapanır.
• Ortamı: Sansürün kalkmasıyla gazete ve dergiler çoğaldı; edebiyat siyasetle ve toplumsal tartışmalarla iç içe geçti.
• Ana çizgileri: Fecr-i Âtî'nin bireysel sanat anlayışı ile Millî edebiyatın sade dil ve yerli konu savunusu dönemin iki ana yönelimidir.
• Bağımsızlar: Mehmet Âkif ve Yahya Kemal gibi bir topluluğa bağlanmayan şairler de bu dönemde eser verdi.

• Fecr-i Âtî edebiyatı: 1909'da kurulan, sanatı kişisel bir uğraş sayan topluluk; dönemin ilk hareketi.
• Millî edebiyat: 1911'den sonra dönemin ağırlık merkezi olan, sade Türkçeyi ve yerli konuları savunan akım.
• Servet-i Fünun edebiyatı: Meşrutiyet'ten hemen önceki topluluk; dağıldıktan sonra kimi üyeleri yeni dönemde de yazmayı sürdürdü.
• Beş Hececiler: Millî edebiyat içinde hece ölçüsünü yaygınlaştıran şairler.