11 Eylül

İlk aşkın tadı

kalbime atılan ilk hançerlerin izi

başlangıcımsın 11 eylül

..

Bir derin gecenin kıvrıntılı dakikalarında

açan güneşimdin

Her eylül günü sararıp solan dallar arasında hatırlarım yok olan yüzünü

avuçlarımdan kayıp giden eylül güneşim

Vakitsizce önüme düşen umutlarımı süpürüyor çöpçüler

görüyorum onları

yeşermeyi bekleyen zavallı hayallerimi çalıyolar benden

sende görüyomusun beni yalnızlığa teslim eden eylül güneşim?

Düşen yapraklar solmadan önce mutluluktu kimileri için

Şimdi ise belkide koca bir 'Hiç'

İşte bizlerde zamanında yalancı kalpler için atış olduk

şimdi onlar bizlerin belkide en duygulu hıçkırıkları

Hadi Söylesene Öyle değilmi bu eylülümde doğmayan güneşim?

Hatırlıyomusun elele tutuşup gittiğimiz o ağaçların altında oturduğumuz yeri

hani yaprakların ahenkle dans edip yere düşüşünü seyrettiğimiz anları

bana sıkıcasına sarılıp 'istemem bir başkasını 'dediğin o yalanları?

Ben unutmadım işte o doğuş günlerimi...

Bazen sadece susup bakardık birbirimize

içim ısınırdı ansızın

arkasından patlatırdık hemen kahkahaları

sanki bir gün bitmeyecekcesine...

Söylesene kaybolan eylül güneşim nerdesin?

Şimdi bir hiç olmuş halde seni arıyorum

büyüttüğümüz fidanların yanındayım

onlar koca bir ağaç oldular biliyomusun?

yapraklarını döküyolar bu eylülde

sensiz dinliyorum o dökülürken söyledikleri türküleri eylül güneşim..

şuan nefessizim..

oturduğumuz topraklar sen kokuyolar

beni derinlere gömüyolar biliyomusun

korkmuyorum ama eylül güneşim

biliyorumki bi gün doğup aydınlatcaksın benide..karanlık düşlerimide...