12 Eylül

ne kadar çoktuk

ve ne kadar çocuktuk

tek göz odalarda yapayalnız

meydanlarda hınca hınçtık

yüreğimizdeki fitili ateşlerken

sanki intiharlık birer kılıçtık

zincirlerimizden başka kaybedecek bir şeyimiz yok derken

bir eylül sabahı kırağı düştü toprağa

ant içtik atfettik

kırdı geçti deli poyraz

ne kadar çok şey kaybettik

nerede o sosyolojik olgu şimdi

sular tersine akmazdı

haklıydık kazanacaktık

nasıl tuz buz dağıldık

nasıl hainleşti zaman

nasıl öyle kalakaldık

ne kadar çoktuk

ve ne kadar çocuktuk

tanklar ezip geçerken düşlerimizi

sanki hiç yoktuk