24 Saat_ll

Geçti 24 saat geçti...

Ellerim ayaklarım...

Heyecanla titredi...

Mübarek otobüste...

Otobüs değil...

Sanki kağnı arabası...

Yollar uzadıkça uzadı da...

Bitmek bilmedi...

Oturmaktan...

Elerim ayaklarım şişmiş...

Ama...

.......Ama sevdalım

Sana kavuşmak varya...

Şişerse şişsin...

İşte geldik garaja...

Camdan bakıyorum muavine...

Eğilmiş bagaja...

Valizleri çıkarıyor...

Pür dikkat izliyorum...

Benim valizde gitmesin...

Gümbürtüye diye...

Of.......

...........Of

Dedim kendi kendime...

Ne beter şeymiş...

Şu sevdalılık...

Meğer ne illetmiş...

Hazırlandım...

İndim otobüsten...

Gözünü seveyim dedim...

Bu ne biçim memleket...

İzmir dedikleri...

Cennet olsa gerek...

Sordum büfeciye...

Burada nerede kalınır diye...

Abey Basma ne' ye gideceksin dedi...

Dedi ama...

Uyarısını da yaptı...

Basma ne'de sakın oteller sokağına...

Gitme...

Oraya gidersen...

Sabah...

Kalırsın don gömlek...

Eyvallah...

Allah razı olsun balam dedim...

Düştüm yollara...

Buranın otobüsleri de...

Bir garip...

Kart dedikleri bir şey var...

Bende aldım ondan...

Bindim otobüse...

Gösterdim şoföre...

Şoför dedi bana BİP...

Bir daha gösterdim...

Dedi yine BİP...

Bu da neki dedim...

Şoför dedi...

Ben kart okuyucum uyumda...

Bana gösterir durursun...

Göster şu makineye Birader...

Afalladım...

Kartı tuttum makineye BİP dedi

Tövbe tövbe dedim...

Geçtim oturdum koltuğa...

Böyleymiş...

Demek deyip...

Şaşkın ördek gibi yumuldum...

Biraz sonra...

Bir genç bindi otobüse...

Uzun saçlı...

Kulağı küpeli...

Eli kolu çanta dolu...

Hayretle baktım ona...

Hah dedim...

Bakalım nasıl geçeceksin...

Genç bindi arabaya...

Döndü poposunu...

Dayadı makineye...

Makine dedi bip...

Beni aldı bir gülmek...

Dedim bu kart dedikleri...

Ne meret...

Her yerden ötüyor demek...

İndim Basma ne'de...

Gittim bir otele...

Seninle buluşacağız ya...

Aldı beni bir titremek...

Biraz dinleneyim dedim...

Uzandım yatağa...

Bir kaktım ki...

Sabahı şerifler hayrola...

09.06.2008

Bornova/İZMİR

AÇIKLAMA:Şiirler insanları hep ağlatacak değilya birazda güldüreyim dedim ve gerçektende şiirdeki yaşanan olaylar gerçek çünkü bizim öğretmen arkadaş Sinop tan İzmire tayin olup geldiğinde olduğu gibi gerçek olan bu olayı yaşamış... :))

Şimdi bilmeyen arkdaşlar olabilir bu yüzdende şu kentkart olayını sizlere açıklayayım.KENTKART belediyenin bir hizmeti,tıpkı konturlu telefona kontur yüklediğiniz gibi bu kartada makinede kontur yükletiyorsunuz.Manyetik alanlı bir kart

kartınızı nereye koyarsanız koyun hiç fark etmiyor cebinizden bile çıkarmasanız cebinizi otobüsteki okuyucuya gösterdiğiniz zaman BİP deyip içinden konturu kesiyor.Şimdi bizim otobüse binen delikanlımızında arka cebindeki cüzdanının içinde kartı.Dolayısıile kartı çıkarmasına gerek yok.Sadece elindeki çantalarla poposunu dönüp makineye uzaktan arka cebini tutması BİP demesi için yeterli makinenin.Tabiki bizim arkadaş hiç böyle bir şey görmediği için uzun bir süre düşünmüş bu işin nasıl olduğuna dair :)) Nice zaman sonra pikniğe gitttiğimizde biz anlattık ve açıkladık ama yerlerede yattık yani :)))