68 Kuşağı Anısına

Hayatı şikayet etmedin;hiç kimseye,

Adın gibi kendin de şirindin

El verdin Sinan'a evlendin.

Taylan koydun adını oğlunun

Beyazıt meydanında vurulupta yatan

Arkadaşın yaşasın diye hatırası onun.

Dik durdun hayata;herkese inat

Nurhak ta kaybettin bir yanını

Dayanamadı diğer yanın

Baskısına yobaz düşüncelerin

Ve alıp gittin diyar ellere

Şikayet etmedin hayatı hiç kimseye.

Dimdik durdun hayata

Bir solukta tükettin

Bir ömrü,bir solukta bitirdin

Hayat denen koşuyu.

Yargısız infazlarda sonu olmayan yarınların

Hapishane köşelerinde kaç bahar yaptın

Gözlerin kapanmadan hep yarınlara baktın.

Bir uçağın kargosunda

Siyah bir tabutta geldin

Ülkene be Şirin.

Bu memleket bizim derdin

Ne yapsak ne etsek azdır

Bu halkın mutlaka uyandırılması lazım

Ne olursa olsun ama mutlaka uyandırılması

Sapla samanın birbirinden ayrılması

Kendine sahip olmayanın

Bir hayatı olmaz derdin

Yoksa insan dediğin

Beşeri mahlukattan farkı kalmaz

Ve seni de ecel aramızdan aldı.

Sonsuz karanlık uykunun içinde

Şafağı beklemektesin mahşerde

Hep sorguladın neden suçtur

Bu memleketi sevmek diye

İstemek bu halk için iş ekmek ve özgürlük

Neden suç sorgulamasının

Cevabını henüz bulmuş deyilim

İş ekmek ve özgürlük

Bir karın ağrısı gibi

Saplanıyor emperyalizmin bel kemiğine

Ondandır bu horlanma,aşağılanma

Bu dışlanma ondandır

Yoktur bunun başka izahı.