9:20 üniversite

malatya burası

ekim sabahı,ssk arkası

otobüs durağı,sabahın taze serinliği

beklemenin yorgunluğuna inat

herkes zinde ve çoşkulu

ve işte geliyor bizim otobüs

sonuna kadar tıka basa dolu

kapı şak diye açılıyor ve biniyorum

yerimi alıyorum ve bekliyorum

bekliyorum çünkü o otobüse binecek

çok değil iki durak sonra

düşünüyorumda ya yoksa diyeveya diğerotobüse binerse diye

üzülüyrum birden bire

otobüs o iki durağı geçer ve kalnim fırlayacakmış gibi olur

durur durakta ve kapı benim için ikinci kez açılır sanki

sol eliyle saçını sol kulağına arkasına atarak ilk adımını atar

içimden beni gördümü beni gördümü diye bağırırım

ama görmez beni sanki bana inat,fakat yılmıyorum yanına gidiyorum

selam diyorum,yere bakarak sol ayağımı otobüsün tabanına sürerek

oda selam diyor sanki yanan bir ateşin üstüne su atar gibive açılıyor sohbet

konuşuyoruz okuldan ,havadan, sudan

ve bir an gözlerinin içine bakma fırsatım oluyor

sanki gözlerine değilde cennetten birgüle bakar gibiyim

ve gönlümden seni seviyorum demek geçiyor

fakat bir güç buna engel du ve o bakıştan sonra

anlıyorsun sende sanki ,gönlümü okurcasına ve susuyorsun

kafanı çeviriyorsun ,gene saçını sol kulağını arkasına alrak

sessizlik,konuşmıyoruz bir kaç dakika

otobüs benim ineceğim durağa geliyor , kzıyorum içimden

kapı açılıyor gene şaka diye,sana iyi dersler diyorum

sende bana bakıp gülümseyip iyidersler diyorsun

ve basamaktan inerken sol yanım acıyor

bakıyorum gene sana dışarıdan ve masumca seni seviyorum diyorum

ama artık duymaz ki beni

gözlerimin yaşalra süzülüyor .olmadı diye s,söyleyemdeim diye

ve otobüs uzaklaşıp ,yok oluyor o sisli havada senle beraber

fakat o kalbimde açı halen duruyor ve

her seni düşündüğümde daha da açısı artuyor.