Ab-ı Çınar

Ben bu şehrin ortasındaki çınarım...

Ne sevdalara,

Ne yalanlara tanık oldum gölgem ile...

Susuz, iklimsiz...

Çınara döndüm.

Ben bahtsızlığın ortasındaki bir çınarım...

Ne körlere

Ne kölelere tanık oldum dallarım ile...

Yapraksız, meyvesiz

Ağaca döndüm.

Kaldı dedim, kaldım köhne Ab ile

Sefil zihinlere,

Serkeş düşüncelere yar oldum...

Gölgesiz, Güneşsiz

Oduna Döndüm.

Ateş oldum, kül oldum kor ile

Ayyaş heriflere,

Keş itlere alev oldum...

Köksüz, Gövdesiz

Toprağa döndüm.