Abaküste Boncuk

neye dokundumsa abaküste boncuk;

gözyaşım

hiroşima gözlerin

aşk!..

oraklanmış bir deniz

kumlar ve martı kanatları

midyedeki giz...

yaprağa dönüşen toprak

artakalan klorofil

açılmış bir gökyüzü

sabah vakti

yüzünde yırttığım ay!..

senin olan ne varsa bendeki

Dudağında karanfil

tırpanında elin

gökkuşağında kirpik

gecemde gül deren tenin...

çocuk ve şafak

ikiyi birlediğimiz o an!

göğsünde kayboluşum

yoruluşum

kilidine yapışan ruhum

uykum

karanfilindeki dudak...

her ne varsa senden yana

korktuğum

acıların şehri

kabaran yüreğimde çıkmaz sokak...

uzaklığın

ihanetin

benden sakladığın karanfil

hepsi ama hepsi...

abaküste duruyor, yusyuvarlak...