Abartısız

I

abartısız hafta sonları

klasik üşümelerle buz rengi soluk

ayak parmaklarımda kanıma aç iğneler ağır

yamalı bohçalardan çıkar gelir ya

alnına doluşmuş mat saçlarının kokusu

ama en çok naylon çizmelerin

ağlarım...

II

abartısız hafta sonları

eski sinemaları özler çocukluğum

çizgi romanlar okumak isterim yırtık çullarda

eksik balkon bakışmaları

ekmek yolunda arkadaş heyecanları isterim

ağzımın buharıyla oynayarak süt kuyruğunda

kaybolmak isterim kalabalığında sabahın

hemen bir okul olsun da sokağımın ucunda

kaçmak istemeyi isterim...

ben sana ucuz kahramanlıklarla kayıp

"görünmez adam çarli" lakaplı

dünyaya senden ayrı kalmak için gelmişim

bir de ister istemez

sırf seni sevmek için gelmek isterim...

III

abartısız hafta sonları

ağaçlar sürpriz ilkyaz şaşkınlığındayken

şehir zamanlarından uzak

gidişlerine hüzün dermanları biriktiriyorum

teninde fırsat yakalamış

gün parçalarını kıskanırken ihtiyarlığım...

IV

abartısız hafta sonları

büyümek kabullenmektir

aynı zamanda çizgisi yalın ve düz

uzak yolculukları

temmuz beji

lise sonrası

sokak çıkmazlarından ötede...

V

abartısız hafta sonları

mevsim geçişlerine benzer bir ilk akşamda

birlikte aynı şehri unutmaktan bile acı

çılgın boş vermişliklerde zorla çocuk

nahoş meyvesinde

bir mahalle komşuluğu ikramının

tanrı bile esirgedi gölgesini bizden

öylesine allahsızca yalnızdık...

VI

abartısız hafta sonları

hiçbir iklimi tam yaşayamadık

mutsuz gözler önünde

hep bir eksik

eksik gülüşlerle kandırdık birbirimizi

birlikte çocuk büyütür gibi ciddiydik

ama hep tek yaşlandık...