Abdullah Yüce'ye İthafen

Oturup kalmışım sessiz öylece

Yakamoz yoksunu yine Marmara

Anılar istilada bu gece

Gözlerim dalıyor çok uzaklara

Eskilerden söylüyor Abdullah Yüce

Taş bir plak dönüyor gramofonda

Hüzün yağıyor sanki şehrime

Sesi yayılırken bütün sokağa

Acılar azalır mı gün eskiyince?

Yokluğunda ıssız geniş veranda

Birkaç ateş böceği, boş bir iskemle

Daha çok var ilk ışıklara.

mart/09 İstanbul

Abdullah Yüce Kimdir:

04.Aralık.1920 yılında İstanbul Eyüp Sultan'da doğdu. Annesi Sultan Hanım babası Hafız İsa Efendi'dir. Çocukluğu meşakkat ve fakirlik içinde Eyüp Sultan'da geçti. Reşadiye 36. ve 37. ilkokullarında okudu. Tahsilini ortaokuldan terk etmek mecburiyetinde kaldı. 18 yaşında sanat hayatına başladı. 1942 yılında askere gitti 4 yıl askerlik yaptı. İlk mûsıkî çalışmalarını Ali Rıza Bey'le yaptı. Bu yıllarda ilk şarkısı olan "Bu Ne Sevgi Ah Bu Ne Istırab"ı besteledi. 1946 yılında Fındıklı Salı Pazarı'nda sahne hayatına atıldı. Daha sonra 1949 yılında ilk plak çalışmasını yaptı. 50'ye yakın taş plak doldurdu. Sanat hayatı boyunca Sadettin KAYNAK Selahattin PINAR Kemanî Hacı Maksut Kadri Şençalar, İsmail Şençalar hocası udî Edip Ereten ve Ali Rıza Bey

gibi üstatlardan feyiz aldı. 3 arkadaş "Kara Sevda" ve "Hicran Yarası" gibi çeşitli sinema film çalışmaları yaptı. Evli ve 2 çocuk babası olan Abdullah yüce 1995 yılının Aralık ayında vefat etti.

Birçok eser bırakan ustanın başlıca eserlerinden bazıları şöyledir.

--------------------------------------------------------------------------------

Bu ne sevgi ah

Yine bugün dertli gönlüm

Yaşamak mümkün mü?

Hiç mi gülmeyecek

Söyle bana doktor

Sendem ayrı günlerim

Yollar niçin bitmiyor

Kader ki gülmez yüze

İntizar

Öldüğümde

Bir sigara iç oğlan