Abiye Karanlıklar

Kızıl akşamlar kaplayınca şehri

Sana benzetiyorum heryeri

Kırmızı elbisenle duruşun geliyor aklıma

Abiye karanlıklar peydah oluyor geceme

Dans ediyorum doyasına hayalinle..

Olmayışına hüküm giydirmedim

Çıplak bıraktım !

Donsun,titresin istedim ayazda

Yağmurlar eritsin,sellere karışsın istedim !

Ayrılığa böyle ceza verdim

Umutlarımla konuştum hergece

Onlara geleceğini söyledim..

Dişlerimi sıktım,avuçlarım gibi

Göğsüme vurdum,nefesimi kestim

Kan damladı bakışlarımdan

Arşa çıkınca hüzünlerim;

Seni kendi resmine şikayet ettim..

Dularımın köşesine seni iliştiriyorum,

Öyle yolluyorum Yaradan'a

Önce umut diyorum ama !

Umudumu almasın benden

Geleceğin günü bekleyerek tutunuyorum hayata..

Kapımda ki parmak izini yıkadı yağmurlar

Kokun yavaş yavaş gidiyor odamdan

Resmin çok eskidi,

Tek suçlu ellerimdi

Durmadan dokundum resmine

Üzerinde o abiye elbise

Yine onunla gel,

Mutluluk farz olsun bize..

Sanki yarın gelecekmişsin gibi hazırım vuslata

Sakallarım yok,saçlarım sevdiğin gibi

Güneşle birlikte nöbet tutuyorum gündüze

Gelmiyorsun !

Gece ay devralıyor nöbeti,

Bu kez onunla bekliyorum seni

Gelmiyosun!

Vazgeçmiyorum, bekliyorum

Gel,kırımızı elbisenle gel yine bana

İlk gün gibi !

Abiye vuslatlar bekliyorum,

Abiye karanlıkların ertesinde

Kaybolmak istiyorum bal damlası teninde..

Eğer gelmeyeceksen;

Vur topuklarımdan

Ya da diz kapağıma sapla gözlerini

Yığılıp kalayım olduğum yere

Ama sakın öldürme,

Acını tadayım her attığım adımda

Kalbimde adımlarıma uysun,

Her tıkladığında..