Abla Şiir Almaz mısın

avuçlarında şiir biriktirmiş küçük kız

gece gece çaldı kapısını zamanın

abla !.. şiirlerim var üç otuz'a satlık

açlığın sancısında...titrerken yüreğim

abla şiir almaz mısın ?

hece hece

belli ki sen insansın

insanımsılara inat

abla şiir almaz mısın ?

büyümüş de küçülmüş dizelerimi

kör bıçakla açılan kalemle yazdım

imgesi anne gözyaşı/sarhoş narası

doğurgan törelerin savurduğu

izmaritle dağlanan tenin parmak ucu yazıtı

kese kağıdına -toplumcu şamar-

abla şiir almaz mısın ?

hangi şiir keser burjuvazi sancıyı

ay terk ederken güneşe nöbetini

kursağına lokma girmemişken daha

hangi bülbül öter şen şakrak

kim yazmışsa yalan

inan abla inan

tinerci uçukların bakışları oynaşırken

metruk mahal

tramvay rayları bölerken hayâllerimi

ekmek kokusu ne yanar düşer

Ayasofya açmaz mı kapısını

şiir satıcısı kıza

cılız acımalara bulaşmışken nazarlar

kutsal sözler paylaş derken

leş kargaları niye üşürür...musallat

abla şiir almaz mısın ?

anladım ki, bugün de açız !

bir şair daha ölürken acından