Acılar Bezminde

.....Madenci şehitleri hatırlamak adına...

Polonyalılar: "Biz,

bu ocağa köpekleri indirmeyiz!..

derken...

Acı, gecenin koynuna yağmur gibi indi!...

Ayşe'nin, Fatma'nın

Yüzleri kara toprak

Gözleri kırkikindi!..

Her damlası bir kordu!...

Ak ekmeğin kızarmış yüzünde

Acılar raksediyordu!..

Birileri için "üretim" vardı

Acıların bezminde!

"ÖNCE EMNİYET"

İri kara harflerle

Sadece kapıdaydı!

Ocağın ağzı ecelin ağzıydı

Altmışsekiz cana kıydı!

Ahmet'in Mehmet'in alnında

Ayaba böyle mi yazılıydı?

Bir lokma rızık için o yürekler

Karanlıklar içinde

Kazmaların ucunda,

Çarpa çarpa

Kucağında hatırladı hayatı, grizunun!..

***

Hey, bir yudum soluğum

Bir parça ciğerim, ışığım sabret,

Ümidim, özlemim,

Kal biraz daha yanımda!

Hey, kana karışan terim,

Ecelle yarışan terim

Çoğal biraz daha kanımda!

***

Diri diri mezara gömdüler bizi

Çırpınıp çıkamadık!

"Ah" bile diyemeden

Ecel bastı bağrımıza!

Kara, yanık tozlarla geldi

Son bir kez bakamadık!

Bizim, karanlıkk dehlizler

Işıklı izlerimizdi..

Helal lokmalar üzre

Kalbimiz, dizlerimizdi..

Çırpınıp çıkamadık!

***

Ağlar, analar ağlar,

Nazlı sunalar ağlar;

Kimi "Ali'mi verin!"

Kimi "Bakan gözümü,

Tutan elimi verin!"

Der, uğunur gider...

Ağlar, Döne'ler ağlar,

Göz yaşı dökemedik!

Kazma vurur kazmaya

Kara kader yazmaya

A has maya, öz maya

Yükünü çekemedik!...

Yükünü çekemedik!...

***

Biz, ordayız artık,

Daha önce gidenlerin yurdunda...

Bu insan çokluğunda

Ne değerimiz vardı?

Yerin altından başka

Nerde yerimiz vardı?

Varsın kefenimiz de olmasın

Ne çıkar?

Siz sağ olun anam, bacım, evdeşim;

Vatan sağ olsun,

Siz sağ olun çocuklar!...

yitikozan