Acılı Şiirler Yazdıran Kadın

Gözbebeklerinin gülüş izleri damlar gözlerimden

Hasretli geceler sensiz çığlıklarımda kudurur.

Anıları andıkça eşkalin dikilir odamın ortasına.

Bir hasret türküsü fısıldar kulaklarıma

Sensizliğe haykıran ses, şehrimin sokaklarında yankılanır.

Beni gören çırılçıplak ateşte kalmış

avare bir deli zanneder.

Hazmı duydun, gecelerimi çalan ezgileri kırbaçlamaktan.

Hazmı duydun, bir körebe oyununda şaşıyı şaşırtmaktan.

Ben zaten yangınının ortasındayım

Ben sana Güneşin Dünyaya yakınlığı kadar yakınım.

Suyun ateşe, ateşin suya dokunuşuyum.

Acıların saklısıyım.

Yaprağı hazanda solmuş karanfil dokusuyum.

Ne istedin

yarınlarımı avutan ninnilerimden

Ne istedin, uykusu hasret sularına boğulmuş

yağmurlu gecelerimden.

Sen beni başkalarına değil uğruna başkaldırana sor.

Sensizlikte sen kokan şiirlerime sor.

Sor ki gecelerim yangınında yanmasın.

Gönlümün günaydını, hücremin anahtarı

Yalnızca sana açtım sevda kokan kapımı.

Geceler Ay tutulurken hüzün yaşar

Bana acılı şiirler yazdıran kadın.