Acımak

İstisnadır acımak şehrimde.

Sevmekte öyle.

Sokakta yasayan bir köpeğe acımak,

ne güzel sey.

Umutlu şey; yarınlar için.

Artık kimsesiz değil Karabaş.

Ve yürüyebiliyor Boncuk.

Sevmek.

Sevmek ne güzel şey.

Ne güzel şey;

Bir tanesiyle bile olsa ilgilenmek...

Tam o esnada acından ölüyordu sokakta Ahmet

Ahmet suçluydu.

Çünkü;

O sokak çocuğuydu...

Yağarken bardaktan boşalırcasına rahmet,

kimsenin kılı kıpırdamadı ölürken Ahmet...