Acini Yaşat Bana

Sen uzak şehirlerin

Soğuk deniz kıyısında oturup ta

Sıcak sıcak bakanımdın

Adın neyse ne

Hiç düşünmedim sonunu

Sevmekten başka hiçbir şey

Düşünmedim.

Sen melankoli aşkımın

Krizantem çiçeğiydin

Sevmek yetmiyordu bana

Vurgundum

Sevecendin, içtendin

Herkes üşürdü ben seni düşünürdüm

Üşümezdim.

Her şeyin başlangıcıydı gözlerin

Masalımsı yolculuklara

Sihirli dünyalara sürükledi

Güzelim gözlerin

Nice masallar bitti

Başladı gözlerinde

Gözümü kırpmadan dinledim

Uyumadım.

Mutluyduk

Düzenini kurmuştuk dünyanın

Ki! Tercih sebebimdi

Suskunluğun

Keskin bir acıydı

Son yaşattığın

Kalktın gittin.

Şimdi öznenin dışa vurumu

Yıkım

Ne olacak bu adamın durumu

Bunalım

Hiçbir zaman dışa yansıtmadığım

Şiddetimle vuruyorum

Tapılacak bir anıt gibi

Duruyorum

Acıya, aşka ve sana.

Suskunluk dönemindeyim

Söylemlerimi biriktiriyorum

İster şiir, ister hatıra

İster istiare yaparak

İhanet sıfatını yazıyorum.

Sevilen nesnenin aşk ilişkisi dışında

Adam gibi acını yaşat bana.

18.02.2004 / İzmir