Acının Son Faslı

Şarkılarda eskimişliğini topladım

Eski aşklarıma ağlayarak

Geride ne bıraktığımı bilmeden

Adressiz şafaklarda yol alıyorum

Serseri yıkılmışlığım hala umut...

Sen, ey rüzgârı dudağından öpen is

Yeminlerim büyüyen çivilere gizlenmiş

Öfkem tarifsiz kederle tutuşmuş

Kangren yarınların düşünde koşarak güneşe

Biriktirdiğimiz kırılgan yağmurlarla

Mektuplara saklıyorum şimdi senin vedanı...

İncinmişim, kırılmışım, sevmişim

Ah, seni severek avuçlarken ömrümü

Yaşamak ne garip, yorgun bir kuş sesiyle uyanırken

Dalımda yeşilim kırılmaya yüz tutmuş

Ve eskimişliğimi toplarken şarkılarda

Eski aşklarıma ağlayarak

Sana ölüyorum...

Ve son faslı dökülüyor şaraptan acının

Yüzümü unuttuğum yerde

Yüzünü giyiyorum...