Acının Tarihçesi
bir adam
elinden geleni yapar
mutlu olmak için
beceremez
bir adam
elinden geleni ardına koymaz
mutsuzluk uğruna
beceremez
bu iki adam
biri hüznün bereketli coğrafyasında
öteki
sevincin çorak topraklarında
acı çiçekleri yetiştirmeye çabalar
--
bilinmeyen bir karanlık göğümüz üzerinde
unutulmuş yüzyılların yorgun savaşçılarıyız
paramparça aşklar ve intiharlar besliyoruz
nadir kimleri yaşattığımız göz bebeklerimizde
çıplak tuvallere düşen gölgesiz suretleriz
renklerin grisine ait bir avuç tutunamayan
kayıp izlerimiz ardımızda, tükenik yollarla
ipince bir zemheri altında sessiz düşüyoruz
--
iki adam
biri mutlulukla hiçlenen
biri mutsuzluğa meftun
ortak paydaları acı
--
denizi, sonsuzu
aynaları
nicesini hep sana çekimliyorum nakışlı sözlerle
-eksik kelimeler-