Açmayan Gülün Esiri

Beni hasretlere uğurladığın gün,

Senden koptuğumu bilemezdim,

Sonradan herşey;

Karşılıksız mektuplar,

Yüreğimin tükenişi,

Öksüz bırakılan bir sevda...

Beni hasretlere emanet ettiğin gün,

Aramıza uçurumların girdiğini,

Ayaklarıma prangaların vurulduğunu,

Dudaklarındaki o masum sözlerin,

Bu denli anlamsız kalacağını bilemezdim,

Sımsıkı tutunduğum hatıralar bile,

Gelip geçtiler yanımdan,

Usulca, ayaklarının ucuna basarak...

Beni hasretlerle tanıştırdığın gün,

Uzak diyarların kucağında,

Aşka dair söylenenlerin,

Üç kuruşa satılığa çıkarılmış,

Eskilerle bir olduğunu bilemezdim,

SEN, açmayan bir gül oldun içimde,

Ben de esiri,

Aşkımıza gelince;

O zaten hiç yaşanmamış,

O zaten bir yalanmış...