Ada Ve Fayton-cu

aşkın hafızasındaki batık adadan

ıslak ellerini uzatıyor geçmişim

birlikte yürüyoruz dün izlerinde..

durduruyor bir adam/

yerlisiymiş hüzün toprağının

bir hayli genç bizden..

orta yaşlı faytoncu..

kar buğusuyla titreyen dudağında birikmişler..

''eprimiş anıt gözlerinde maviliği

kuş seslerinden topladığı hicâzıyla,ada..

ruhuyla gezerdi faytonumda''..

silinir dizginler avuçların içinde

alışkanlı rüzgarında dörtnala akardı gün

efsunlu nal ucunda büyütürdü sevdayı yollar

bahar anıları bağlanırdı yılların tekerine..

incitmemeye direniyordum narin elini

unutmadım..

ayağın basamağında göz edişini

kırçiçeği kokusuydu tebessümün

en değerli süsüydün/

faytonda biten günün..

itiraf ediyor zaman..

aşık olmuştum

beni terkettiğin ân...