Ada'm

Kılcal bir fay hattı

Koptuğunda sisten perde

Silik suretler ışık uzakta

Adam o zaman sıcaklayan yüreğine yaslandı

Dalgaların dağlara savurduğu şehir

Akıp giden eşine ağıttı o gözler

Gitmeliydi ardında ne varsa silerek

gelecekti gazlı bezler yakarak

Adam sevdi güzeli unutarak

kahırlı yılları gömerek

Kucak açtığında hayata

Yeni kente merhabası kırık

Neden bu şehir diyenleri geçiştirdi

Bir gün

göz hizasına parmak yükseldi

Adını sordu aferin dedi

Pamuk Çukurovada yetişirdi

Dikene ragmen o köpüğü yıkayan

Keskin diken

Her kasımın sen haftası

Izin alırdı

Lojmana kapanırdı

Hediye kabul etmezdi

Bir tek tükenmiş kırmızı kalem dışında

Dönmesi gerektiğine karar verildi

batan bir şey vardı akan dışında

Kabak tatlısını hala seviyormuş

Tahinli şekliyle

Deniz çevirmiş kara parçası

Ada

Aşağıdan yukarıya