Adam Gibi Aşk

Bir adamdı zayıf güçsüz,

Haykırışlarda ,sesi duyumsanmaz

Çelimsiz görünüşüne gücü sığdıran

Bedensiz...gam'a yekpare duruşlu.

Yürürdü her sabah hayatın acımasızlığına,

Kaderin isyan bir adam,göğsünde iman

Acı bağrında harman

Bir adam sessiz sabahların narası

Güneşi karşılamak,öğleyi yaşamak

İlkindi ye varmak azmi olan,

İnsanlığında acının son kahkahası adam

Yeşil gözlü,sert mizaçlı,çatık kaşlı

Zayıf yüzlü,güleç halli,sarışın;

Anlamsız yürüyüşünde

Manasız,alaycı,gözlerin çekicisi

Bir adam yalnızlığa

Ve

Adamlığına alışkın,

Adamlıksa sevmek,sevmeleri bilen

Sevmişliği de ,sevilmişliği de

Adam...

Kahrında kahır,sabrında sabır

Yük omuzlarında ağır

Bir adam... yadında hatıralar

Bir gün hayatı tutan elleri ile

Bir aşk tuttu,

Tuttu cam kırıkları acıtısı , bir aşk

Tuttu avucunda

Sıktı

Sıktı, sıktı

Aşk kırıkları acıttı canını yaktı,

Yaralarından

Damla ,

Damla

Kan aktı

Yüreğinden kan aktı

Ama hiç ah demedi, dedirtmedi adam

Hissedemedi ,

Ağlamadı,

Kalbi ateşlerde kor olmuştu

Acısa da ,yansa da avucu

Kaçmakta aramadı sonucu

Akşam güneş batarken kızıla çalar ya gökyüzü

Orda bitti son sözü dondurdu o anı

Kaldı yalnızlık da bir adam

gölgelendi yalnızlığı,kendi afilli soyutluğunda

?'Aşk'' dedi bir adam

Gitti...

Adam gibi aşk kaldı...